Askı

tahammül edilemez tek bir şey var

o da, beklemek.

fakat bekliyoruz biz,

sonra kalkıp sigaralar yakıyoruz, 

üst üste

fincandaki soğumuş kahvelerin üstünü tazesiyle tamamlıyoruz.

kulağımıza, çıkış kapısını bulmaya gönülsüz sesler çarpıyor, biz duymamış gibi devam ediyoruz.

bekliyorum; yaklaşıyor elindeki İtalyan flöresiyle bir çocuk.

hemen anlıyorum, adımlarının sesinden mutlu olduğu çok belli.