Uyanıyor

Gökkuşağı altında

Renk yağmuruna tutuluyorum,

Gölgelerim eriyor

Yavaş yavaş.

Ardından

Aralanan sis,

ve çiçekli bir patika…

Bir yolun yolcusu oluyorum.

Sessiz sesler

ve yükselen ateş…

Bildiklerim hızla yabancılaşırken,

Bilmediklerimi hatırlıyorum.

Gümüşi parıltılar

ve kaybolan ikilik…

Beyaz, ipekten bir kuşakla

Göğü belime sarıyorum.

Ufuktaki keskin ışık,

Ilık bir ürpertiyle

Bedenimi delip geçerken

Tüm renklerin kaynağı oluyorum.

 

 

                                  


İlginizi Çekebilir

Eller ve Elalem Ne Der

Yeşim ŞANTAŞ DERE

Paslı Saksılar

Nuray SEZEN