Kendimle Karıştım

Camdan baktım, yeşil oldu ruhum.

Kalbimdeki kuyulara beton döktüm.

Şarkılar söyledim etrafta, dönerken kayboldum.

Resim çizdim kaderime, silgi tutamadım.

 

Camdan baktım, ara verdi kederim.

Nazlı huylarımı süsledim.

Ağaçlara sarıldım, bir sağından bir solundan baktım.

Kendime elbise seçtim, ince kumaşlı giyindim, mutlu doldum.

 

Camdan baktım, yağmur gördüm hafiften.

Dışarı koştum, gökyüzüne bakıp umutla ıslandım.

Şeker değildim erimedim.

Islak ıslak gezindim, gocunmadım.

 

Camdan baktım, hayvanlar esneyerek uyanıyor.

İndim gözlerinden öptüm, türlerinin, evrenin ihtişamını gördüm.

Küçük oyunlar oynadık onlarla, karınları toktu rahattım.

Hepsine sarıldım, kendimle karıştım.

 

Camdan baktım, polenleri kar sandım.

Polenden adam yaptım güldüm oynadım.

Tekme attım yere yıktım.

Hayatımdaki adamları anımsadım.