Ben kırmızı küçük bir sevdaya vurgunken oldu her şey. İnce ince büyüdüm. Damarlarımda tokluk hissiyle, gökyüzünde süzüldüm. Toprak bütünleşti gök kubbeyle. Yazgılar sustu. Sustu ve dinlendi. Güneşle selamlaşınca kalbime dolanıverdi umut. İmkansızlar mümkün, olmazlar oldu bir bir. Göğsümde sıkışan kavuştu sonsuzluğuna. Tarihin hafızasındakiler usulca yanaştı yanıma. Işıklarla dolu bir gecede, bazı hisler hissizleşti. Karamsarlıktan ziyade, görünmeyeni öğretti içimdekine. Tefekkür eden tezahür etti. Aşkla bütünleşen, aşka düşüren şeyin kendisiydi. O vakit erişti beynimin bulutlarına, nefes alan toprağın hacmi. Aktı zihnimin ağırlığından damlalar, yerin sırrına değdi.