Susuyorum

Susuyorum artık susmayı öğreniyorum

Ağzımı dilimi susturuyorum da

Kalbimi susturamıyorum

Nasıl bir özlemmiş

Keşke hiç görmeseydim seni

Hiç tanımasaydım

Kalbim acıyor kalbim bağırıyor

Sus diyorum ona hep sus

Sabah oluyor donmuş bakışlarımda

Gözlerinin hayaliyle geçen ıssız bir gece daha

Gecelerimde hayallerim yoldaş bana

Cesaret bana el olmuş

İmkansızlığın döngüsünde yoğrulan zihnim

Kaldırım taşlarında suretin

Her yerde yokluğunla seninle yaşamak

Aklıma sahip olmakla kaybetmek

Arasındaki ince çizgide

Çaresizce seyreyliyorum dünyamı

Sessizce sevmeyi öğretiyor bana yazgım

Senin beni her gördüğünde sevinmen gibi

Benim de seni gördüğüme sevinerek geçiyor ömrüm

Korkma yük olmam ömrüne yoluna

Dedim ya susuyorum artık

Susmayı öğreniyorum.

Bir de sensizlik bastığında derin nefesler alıyorum

Çığlıklarda eşlik ediyor yokluğunun rapsodisine

Kuş gözü kadar ümidim dağlar kadar sevgimle

Susuyorum artık